DigiTime

Kruip in de huid van een Digimon of een temmer. Vecht samen zij aan zij met de slechte of de goede groep en overleef de gevaren. Speel samen met je vrienden of maak je eigen vijanden.
 
IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
Zoeken
 
 

Geef resultaten weer als:
 
Rechercher Geavanceerd zoeken
Laatste onderwerpen
» Digimon RPG
zo jan 26, 2014 11:02 am van solargirl123

» Lost in the woods...
za dec 01, 2012 6:43 pm van daan5252ah

» daan
di okt 16, 2012 12:14 pm van daan5252ah

» Lost..
di okt 16, 2012 12:11 pm van daan5252ah

» dragon tower
ma okt 15, 2012 11:40 am van daan5252ah

» Test
vr apr 27, 2012 7:51 pm van Saturn

» david's digital world dropping (eeste avontuur)
zo aug 28, 2011 6:44 pm van david

» david
zo aug 28, 2011 5:42 pm van Robin

» hoi mijn naam is etienne, maar mijn alias online is lord d578
zo aug 28, 2011 5:39 pm van Robin

Navigatie
 Portal
 Index
 Gebruikerslijst
 Profiel
 FAQ
 Zoeken
Forum
Affiliates
gratis forum

Deel | 
 

 Clueless

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Satori

avatar

Aantal berichten : 14
Registratiedatum : 15-10-10
Leeftijd : 23

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Clueless   ma okt 25, 2010 8:17 pm

Het leek maanden te hebben geduurd voordat Satori eindelijk aan de paarse Digimon die haar steeds achtervolgde gewend was, alhoewel het slechts een enkele dag was geweest. Iets wat eigenlijk niet zo heel vreemd was, als je naging dat ze nog steeds niet door was waar ze was beland. “Zeg, Dorumon…” begon Satori te praten. De eekhoornachtige Digimon keek haar vragend aan. “Wat is er?” vroeg hij. “Heb jij behalve de naam van je soort.. eigenlijk ook nog een andere naam?” Satori stopte met lopen, zodat ze gemakkelijker konden praten. De Dorumon opende zijn bek alsof hij iets geweldigs wilde mededelen, voordat hij hem twijfelend weer sloot. “Mij is nooit een naam gegeven, Satori,” antwoordde hij. Satori fronste. “Dan.. geef ik je er een. Wat vind je daar van?” vroeg ze aan hem. De Dorumon grijnsde lichtjes. “Wat dacht je van.. erhm…” begon Satori zonder op zijn antwoord te wachten. Miles. Zou dat iets zijn? Ze liet haar blik over hem heen glijden. Nee, dat paste zeker niet bij hem. Hij was meer een.. Gumshoe. Satori liet een zachte grinnik ontsnappen. “Gumshoe. Jouw naam wordt Gumshoe,” besloot ze. Dorumon keek haar vragend aan. Gumshoe? Dat was een naam voor een zwerfhond. Niet voor hém! Maar, het was altijd beter dan geen naam hebben. Hij glimlachte zachtjes. “Gumshoe,” herhaalde hij.

Een frons trok langzaam over Satori’s gezicht heen. “Gumshoe? Weet jij toevallig waar we nu zijn?” vroeg ze. Ze drukte wild op de knopjes van het vreemde mobieltje, dat een zogenaamde Digivice werd genoemd, in de hoop de kaart die ze eerder had gevonden weer terug te krijgen. Bah, het scherm bleef zwart. Het leek wel of de batterij op was gegaan… De paarse Digimon schudde met zijn kop. “Dit is voor mij ook de eerste keer dat ik hier ben. Voordat jij er was, ben ik alleen nog maar in de Task Desert geweest,” legde hij uit. Satori slaakte een zucht. Awh, kom op zeg… Waarom wilde niks haar eens mee zitten? Ze waren misschien uit de hitte, maar dat betekende niet dat ze niet meer verdwaald waren. Deze keer waren ze in een bos beland, zo te zien. Met een vreemde blik keek Satori naar een bij met donker paarse antennes, die als onverstoorbaar voorbij kwam gevlogen. “Is er een kans dat jij wel weet wat dat ding is?” vroeg Satori. Voor de tweede keer schudde Gumshoe met zijn kop. “Zoals ik al zei, ik ben hier nog nooit eerder geweest.” Satori knikte vaagjes, teveel afgeleid door de Digivice, die ze nu door elkaar schudde, in de hoop dat hij een teken van leven gaf. “Ga-aa-haa-haaan-stom-nutteloos-ding!” siste ze geïrriteerd. Het scherm begon flauwtjes te knipperen, voordat hij weer begon te werken, net zoals hij in de Task Desert had gedaan. “Ah, eindelijk werd dat rotding een mee…” gromde Satori. Ze klikte weer op de knopjes, met als gevolg dat ze de kaart weer vond. Een nieuwe gebied, waar ze al even veel uit op kon maken als de vorige. Maar, ze had in ieder geval duidelijk in zicht wat het gebied inhield. Ach, het was beter dan niks, in ieder geval.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eye

avatar

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 25-10-10

Over je personage
Leeftijd: 2 jaar
Partner: Geen, zal ik vast ook nooit krijgen.
Status: Gewond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   ma okt 25, 2010 8:40 pm

Met vlugge trippelpasjes liep een Viximon door het bos. Ze kwam niet heel snel vooruit, maar toch werd ze al snel moe. Haar litteken prikte door de koude wind die tegen haar kleine lichaam aan blies. Ze hijgde zachtjes tijdens het lopen. Al snel besloot ze te stoppen met lopen, voordat ze nog om zou vallen door ademtekort. Ze ging op haar buik liggen, met haar ogen naar de lucht gericht. Al snel draaide ze zich om, zodat ze op haar rug ging liggen. Ze staarde naar de wolkjes, al kon ze er niet veel van zien door de bomen die hun takken voor de wolken hielden. De Viximon luisterde naar de naam Eye. Dit door haar litteken over haar rechteroog. Zelf had ze het geen leuke naam gevonden, maar het was beter dan de naam van je soort. Dan had je iedere keer een andere naam. Daarnaast klonk Eye ergens ook wel mysterieus. Ze zag vaagjes een wolk, die aardig veel op een Aquilamon leek. Wacht even.. Wolken waren toch wit? Waarom had deze dan een kleur? Het duurde even voordat Eye besefte dat er een hongerige Aquilamon op haar af vloog. Vlug draaide ze zich op haar buik, waarna ze wegrende, zo snel als haar kleine pootjes konden bewegen. Ze kwam echter niet veel vooruit. Haar enige aanval doen had ook weinig nut. Dan veranderde Eye in steen en maakte ze een giftig gas. Nee, de Aquilamon vloog daar gewoon doorheen en zou haar grijpen. Bang sprintte ze verder. Verderop waren twee gedaantes zichtbaar. Eye kon niet goed zien wie of wat ze waren, maar veel kon dat haar niet schelen. Als ze maar konden vechten. Of wegrennen, maar daar had ze niet veel aan. “Blast Rings!” hoorde ze op een angstwekkende lage toon achter zich. Ze schoot een struik in, zodat de aanval de grond raakte in plaats van haar. Ze hijgde, kon dit niet lang meer verdragen. Maar ze moest wel volhouden. Ze kon nog niet digivolven, dus dat was geen optie. Ze schoot onder de wortels van een boom, een boom die zich dichtbij de Dorumon en de tamer bevond. De Aquilamon vloog recht tegen de boom aan. Gelukkig viel deze niet om. Toen de Aquilamon zich had hersteld schudde hij zijn kop. Hij tikte met zijn snavel tegen de boom aan, maar toen hij besefte dat het onbegonnen werk was trok hij zich terug. Toen de Aquilamon weggevlogen was bleef Eye bang onder de wortels liggen. Bang, gezien het feit dat het niet onmogelijk was dat de Aquilamon terug zou komen. Bang, omdat ze het meisje en haar Dorumon niet kende. Ze rilde zachtjes. Wat zou er nu gebeuren? Hopelijk was het niks engs of gevaarlijks..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 18-04-10
Leeftijd : 23
Woonplaats : Veldwezelt, België

Over je personage
Leeftijd: 14
Partner: o_O
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   ma okt 25, 2010 9:17 pm

''Hmm,'' sprak Jake, terwijl hij rustig om zich heen keek. ''Ik weet zeker dat hier geen bekende rond loopt.'' Agumon keek hem droog aan, terwijl hij wat frisse lucht binnen snoof. De groene ogen van het gele draakje keek ook langzaam om zich heen, maar de enige die hij zag was Jake. Afe en toe had het wezentje er genoeg van dat ze hun bestemming steeds niet konden bereiken, en volgens mij had Jake er nu ook de pest in. ''Zullen we verder lopen, met zijn tweeën is het ook saai,'' sprak de jongen opnieuw, waarop de kleine dino knikte. ''Mij best.''
Het lopen ging niet al te vlot, juist lekker rustig. Een fijn tempo, vond Agumon. Hij knipperde een paar keer, terwijl hij de bomen afspeurde naar een levend wezen. Jake had intussen zijn handen in zijn zakken geduwd, terwijl hij af en toe checkte of zijn Digivice nog aan zijn riem vast zat. Eerst had hij het apparaatje in zijn zak geduwd, maar dat zat soms vreselijk irritant. Hij sloot zijn ogen even, terwijl hij terug dacht aan zijn laatste ontmoeting met een ander meisje. Tot zijn verbazing was het zijn buurmeisje geweest, uit de echte wereld, waar hij een vreselijk goede band mee had. Toch was hij niet al te vrolijk geweest bij hun her-ontmoeting, wat hem speet. Hij vroeg zich af waar ze nu was, of dat ze de lawine wel overleefd had. Vast wel, ze was immers met een Gabumon, die haar partner was...
Een zacht gepiep dat van Jake's riem afkomstig was liet beide opschrikken. Rustig haalde hij het van zijn zakken af en bekeek het knipperende paar lichtjes dat verscheen. De één was van zijn digivice, de ander van een andere temmer. Robin? Nee, dat kon niet, ze konden elkaar niet zo snel opnieuw tegenkomen. Hij werd nieuwsgierig, besloot het lichtje te zoeken en liet zijn Agumon verbaasd achter. ''Wacht nou!'' riep deze, terwijl hij Jake probeerde bij te houden. Maar, zijn temmer leek hem niet te horen en rende door. Uiteindelijk waren de twee lichtjes in de buurt van elkaar en held hij zijn tempo in. Daar zag hij een kleine digimon liggen, kwetsbaar, rillend. Hij vroeg zich af pf het wel verstandig was op het diertje af te lopen, maar Agumon leek hier niet om te vragen. ''Wat is er aan de hand, kleintje,'' sprak hij met een zachte stem, knielde op een paar meter afstand en wenkte naar Jake niet in de buurt te komen. Hijzelf zag er al eng genoeg uit, mar een mens dat ongeveer tien keer zo groot was nog meer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eye

avatar

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 25-10-10

Over je personage
Leeftijd: 2 jaar
Partner: Geen, zal ik vast ook nooit krijgen.
Status: Gewond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   di okt 26, 2010 9:06 am

Van het meisje en de Dorimon kreeg ze gelukkig geen enge reactie, juist helemaal niks. Net toen Eye besloot dat het veilig was om tevoorschijn te komen doken er twee andere figuren op. Ze kroop dieper onder de wortels, hopend dat ze zo onbereikbaar was. In ieder geval was ze nog steeds zichtbaar, maar dat gaf niks. Eye was immers niet bereikbaar. De twee figuren kregen vaagjes de vormen van een tamer met zijn Agumon. Géwéldíg! Nog meer problemen! Een Agumon kon vuur spuwen, het laatste wat ze wou onder een boom. De Agumon knielde op een afstandje voor haar, terwijl de tamer op een verdere afstand bleef toekijken. Hoezo? Zou hij willen zien hoe de Viximon werd aangevallen? Dat ging mooi niet gebeuren! ''Wat is er aan de hand, kleintje?'' De stem klonk zacht, misschien in een poging haar gerust te stellen. Maar misschien probeerde de Agumon haar zo te misleiden. Alhoewel, het was een mogelijke poging tot helpen, al klonk dat in haar oren vergezocht. Eye rilde nog een keer. Ze zou gewoon het spelletje meespelen. Dat zette haar aan het denken. Hoe moest ze dit uitleggen? Ze zouden vast denken dat het litteken van de Aquilamon kwam, al konden ze haar litteken niet zien als ze zó ver in de schaduw stond. “Er was hier een Aquilamon.. Die wou mij aanvallen,” piepte ze zachtjes. Ze kwam onder de boom vandaan, naar de twee kijkend. Nu was haar litteken wel degelijk te zien. “Maar ik ben onder deze boom gevlucht en dus is de Aquilamon ook weggegaan,” ging ze wat rustiger verder. Ze probeerde om op haar achterpootjes te staan, om wat groter te lijken. Dat lukte helaas niet, haar voorkant viel als een baksteen op de grond. Ze zuchtte, wat losse aarde wegblazend. Gelukkig kwam het niet tegen haar litteken aan. Dat zou dan lichtjes gaan prikken, evenals de lucht die tegen haar voorkant blies. Ze stond weer op, voor zover dat zichtbaar was. Haar staartje ging heen en weer. Hoe zouden ze verder reageren? Zouden ze tot de conclusie komen dat ze veilig was en zouden ze haar dus met rust laten? Of zouden ze haar meenemen om één of andere reden? Misschien zouden ze haar toch wel aanvallen. Ze deed wat stapjes terug naar de wortels bij de gedachte hieraan, al ging ze niet helemaal onder de wortels liggen. Ze keek omhoog. De Aquilamon cirkelde rondjes boven hun, wachtend op het juiste moment om aan te vallen. Hoopvol richtte ze haar blik op de twee. Als ze hier bleven, dan zou de Aquilamon hopelijk weggaan. Het kon ook zo zijn dat de Aquilamon hun zou aanvallen, zodat hij haar uiteindelijk weer kon pakken. Zenuwachtig door haar gedachten, maar mede door de Aquilamon, zuchtte ze. Waarom zij nou weer? Waarom moest zij altijd in zulke situaties terecht komen?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Satori

avatar

Aantal berichten : 14
Registratiedatum : 15-10-10
Leeftijd : 23

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   di okt 26, 2010 5:43 pm

Met een vragend gezicht keek Satori naar haar Digivice. Hij maakte vreemde geluiden, en gaf aan dat er een stip haar kant op kwam. Een stip. Juist. Ze had inmiddels uitgevogeld dat de stip in het midden aangaf waar ze zelf was. Een mooie, paarse stip. Betekende die andere stip soms dat er iemand haar kant op kwam, die ook een Digivice had? Het kon weinig anders betekenen. “Blast Rings!” hoorde Satori. Ze keek op van haar Digivice. “Blast… Rings?” vroeg ze fronsend. Een akelig krakend geluid klonk, wat Satori kon herkennen als het breken van takken. Correctie, het breken van een hele boom. Vragend keek Satori naar haar Digimon. Ach, laat ook maar. Die had waarschijnlijk ook geen flauw idee waarom ze dat krakende geluid hadden gehoord. “Laten we gaan kijken,” stelde Satori voor. Dorumon knikte, en trippelde vast vooruit. Misschien zou dat ook wel verstandiger zijn. Op het moment was hij sterker dan zij. Zij kon tenslotte geen ijzeren ballen uit haar mond afvuren. Zover zij wist, in ieder geval. Dorumon liep lichtjes voorover gebogen, wat betekende dat hij zijn neus gebruikte om een bepaalde geur te gebruiken. “Dorumon?” vroeg Satori, “ruik je iets ongewoons?” Dorumon stopte met lopen, en draaide zijn kop om naar Satori. “Ik ruik een vreemd mens. En.. nog wat..” antwoordde hij. Een vreemd mens. Dat betekende in ieder geval dat het niet de jongen was die ze eerder had ontmoet. En dat betekende natuurlijk ook dat er meer mensen waren in de vreemde wereld waarin ze was beland. Juist. Een wereld waar ze nog nooit van had gehoord, werd bewoond door mensen. Satori duwde een dikke tak opzij, om tot de ontdekking te komen dat er een jongen achter stond, samen met een oranje Digimon die op een dinosaurus leek, en een kleinere gele Digimon, die op een vos leek. “Sorry, ik… stoor toch niet?” vroeg Satori. Ze fronste lichtjes, maar glimlachte tegelijk, waardoor er een onhandige uitdrukking op haar gezicht kwam. Van achter haar kwam Dorumon tevoorschijn getrippeld, die al even nieuwsgierig naar het mens en de twee Digimon keek. Zijn pluizige staart wiegde zachtjes heen en weer, op het ritme van zijn ademhaling.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 18-04-10
Leeftijd : 23
Woonplaats : Veldwezelt, België

Over je personage
Leeftijd: 14
Partner: o_O
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   di okt 26, 2010 6:08 pm

“Er was hier een Aquilamon.. Die wou mij aanvallen,” piepte de Digimon. Ze kwam onder de boom vandaan en keek de twee aan. “Maar ik ben onder deze boom gevlucht en dus is de Aquilamon ook weggegaan,” ging het beestje verder. Agumon fronste even, waarna hij het litteken op haar rechteroog opmerkte. ''Hoe kom...'' begon hij, maar slikte zijn woorden in. Misschien wilde ze er niet over praten, of was het net gebeurd door die Aquilamon. Het gele draakje tuurde de lucht in, om te zien of dat snertbeest er nog was en jaa hoor, hij was er nog. ''Jake,'' sprak hij, maar Jake had alles meegekregen en zag de enorme vogel ook. Zijn temmer knikte kort en wilde de Digivice van zijn riem losklikken toen hij plots het apparaatje luidruchtig hoorde piepen. Van schrik liet hij het bijna vallen, maar deed nog een paar pogingen het op te vangen. Direct erna hoorde hij een meisjesstem. “Sorry, ik… stoor toch niet?” Dus daarom piepte zijn Digivice zo. Hij keek vlug naar de Viximon om te zien of ze er niet van geschrokken was. ''Jake, zal ik Digivolven?'' vroeg de Agumon, niet opmerkende dat er nu een meisje en een Dorumon aanwezig waren. Jake keek even onwetend naar zijn Digimon. Het was het beste Aquilamon weg te jagen, maar of daarbij Digivolven noodzakelijk was... ''Kun je niet gewoon je Pepper Breath vuren?'' vroeg Jake, waarop Agumon driftig nee knikte. ''Die komt niet zo hoog en is daarbij niet krachtig genoeg.'' Jake zuchtte. Misschien werd de Viximon wel bang van Greymon en zou ze weg vluchtten. Dan zou de Digivolve voor niks zijn geweest. Agumon daarentegen wilde graag Digivolven. Hij had genoeg energie en wilde daar graag iets van kwijt. De jongen liet zijn blik even over het meisje glijden. ''Eén momentje,'' zei hij tegen haar, waarna hij de Digivice voor zich hield. ''Agumon,'' sprak hij droog, waarna deze wit oplichtte.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eye

avatar

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 25-10-10

Over je personage
Leeftijd: 2 jaar
Partner: Geen, zal ik vast ook nooit krijgen.
Status: Gewond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   wo okt 27, 2010 9:28 am

''Hoe kom-'' begon de Agumon. Al snel staakte hij zijn zin. Eye keek hem even aan. Wat bedoelde hij nou? Hoe kom je onder die wortels? Nou, heel simpel. Ze was klein genoeg om erdoor te kunnen. Maar misschien wou hij ook naar haar litteken vragen. In dat geval kon ze gerust zeggen dat ze het niet wist. Ze had het litteken namelijk zo lang ze al wist. Ze keek naar de Agumon, die zich naar zijn tamer wendde. Deze greep naar een band waar een apparaatje aan vast zat. Ze herkende deze als een Digivice, maar echt zeker van dat het zo heette was ze niet. Opeens kwam er een vreemd gepiep uit. Van schrik schoot Eye achteruit. Het had geen enkel geluid gemaakt, en nu opeens wel? De tamer – waarvan ze erachter was gekomen dat hij de naam Jake droeg – schrok ook van het plotselinge gepiep. Hij liet de Digivice bijna vallen. Hij slaagde er echter nog in om deze op te vangen.

Dat laatste had Eye niet meegekregen. Ze merkte een tweede tamer met een Dorumon op, en was naar hun gaan kijken. “Sorry, ik.. Stoor toch niet?” vroeg het meidje. Naar Eye’s mening stoorde ze helemaal niet. De Viximon schudde daarom met haar hoofd, voor zover ze dat kon zonder haar hele lichaam mee te laten doen. De Digivice stoorde juist. Met een verhoogde hartslag ging ze weer op haar oude plek staan. Ze schudde haar staart, die vies van het zand was geworden. Eye kuchte, waarna ze naar de lucht keek. De Aquilamon werd ongeduldig, besefte ze zich. Even wist ze niet wat te zeggen, maar al snel kreeg ze iets nieuws te horen: ''Jake, zal ik Digivolven?'' Eye keek met een verbaasde blik naar de Agumon. Het feit dat hij zou Digivolven was misschien al genoeg om de Aquilamon weg te jagen, laat staan een aanval. Misschien was de Aquilamon tegen die tijd al zo verzwakt dat hij weg zou vliegen. Even vroeg Eye zich af waarom hij niet verder ging met jagen op andere prooien. ''Kun je niet gewoon je Pepper Breath vuren?'' vroeg Jake aan de Agumon. Goed idee. Zo hoefde ze niet bang te zijn dat ze per ongeluk vertrapt werd, en het was nog effectief ook. De Aquilamon zou vast alleen al vluchten door het vuur waarvan de aanval was gemaakt.

''Die komt niet zo hoog en is daarbij niet krachtig genoeg,'' gebruikte de Agumon als weerwoord. Daar had hij ook weer gelijk in, maar de Aquilamon zou vast wel weggaan door alleen maar wat vuur. Eye onderschatte de vogeldigimon bewust, zodat ze niet in spanning hoefde toe te kijken. Aan de andere kant wist ze wel dat alleen vuur niet werkte. Zijzelf zou alleen maar kunnen helpen als ze een Renamon zou worden, of als ze tijdens haar aanval naar de Aquilamon werd gesmeten. Ze was echter nog nooit in een Renamon gedigivolved en haar tweede plan leek té gevaarlijk. Ze keek naar de Agumon, die wit begon op te lichten. Geweldig. Hij ging tóch maar Digivolven? Eye kroop onder de wortels. Als de Aquilamon ging aanvallen, dan wist ze zeker dat zij niet volledig geraakt werd. Alleen als hij zou landen en een aanval precies op de boom deed, dan had ze een probleem. Maar ja, dan zou ze ook wegrennen naar een veilige plek. Stil, bang dat ze een mogelijk gevecht met geluid kon beïnvloeden, keek ze toe.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Satori

avatar

Aantal berichten : 14
Registratiedatum : 15-10-10
Leeftijd : 23

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   vr okt 29, 2010 7:20 pm

De oranje dinosaurus sprak iets over Digivolven. Wacht, was dat niet de naam voor wat Gumshoe eerder had gedaan? Waardoor hij nu een Dorumon was? Ja, digivolven. Dat was hoe het heette. Vervolgens hadden de twee een discussie met elkaar, waarvan Satori niet eens de helft wist te begrijpen. ''Eén momentje,'' zei de jongen uiteindelijk. “Eh?” vroeg Satori. Een momentje? Wat was hij van plan? De jongen hield zijn Digivice voor zich, die vervolgens begon te gloeien, net als de oranje dinosaurus. Digivolven. Waren ze daar nu mee bezig? Bah, het zag er nu allemaal zou gemakkelijk uit. Waarom had zij eerst al die knoppen in moeten drukken, terwijl hij het gewoon in een keer kon? Niet eerlijk. De gele vos die er net nog had gestaan, was inmiddels onder de wortels van de omgevallen boom gekropen. Waar verstopte deze zich voor? Of… was de jongen soms van plan om deze kleine Digimon ook in Data op te laten gaan? “W-waar ben je mee bezig?” vroeg Satori. Ze balde haar vuisten. “Waarom val je die kleine Digimon lastig?” vroeg ze. Strak bleef ze naar de jongen kijken. Het was al erg genoeg geweest om te moeten toekijken hoe die twee andere kleine Digimon bruut waren vermoord. Maar begonnen mensen daar nu ook al mee? Dat ging haar toch echt een stap te ver. Het was niet eerlijk. Hoe sterk iemand ook was, hij of zij had het recht niet om het lot van iemand anders te bepalen.

- Inpiratieloos. Sorry.. >,< -
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 18-04-10
Leeftijd : 23
Woonplaats : Veldwezelt, België

Over je personage
Leeftijd: 14
Partner: o_O
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   vr okt 29, 2010 7:40 pm

''Agumon digivolved in..... Greymon!'' Agumon was minstens drie keer zijn normale lengte geworden, en zag er nu wat meer uit als een dinosaurus. Jake knikte, nu moest hij toch wel kunnen winnen. “W-waar ben je mee bezig?” Jake draaide zich verbaasd om naar het meisje. Was dat niet duidelijk dan? “Waarom val je die kleine Digimon lastig?” vroeg ze nogmaals met gebalde vuisten. ''Eh?'' bracht hij krampachtig uit. Droog, maar vooral verbaasd keek hij haar aan. Waar had ze het over, die enorme vogel was op geen enkele manier klein. Ook Greymon leek verbaasd te zijn over de opmerking. ''Waar heb je... het over...?'' vroeg deze, maar zijn stem klonk nogal diep. ''Greymon, vergeet dat even, laten we dit eerst achter de rug hebben.'' De Greymon knikte, draaide zich en maakte zich klaar voor de aanval. ''Nova Blast!'' Een enorme vuurbal schoot de lucht in en raakte net niet de bomen. Helaas had de Aquilamon deze aanval kunnen ontwijken. ''Greymon, concentreer je!'' sprak Jake. Hij had dit het liefst zo snel mogelijk achter de rug, dan kon Greymon weer dedigivolven. Hopelijk merkte het meisje nu dat het niet op de Viximon bedoeld was, maar op de Aquilamon die daar rond zweefde, wachtend op zijn prooi dat ironisch de Viximon was. Greymon hield de Aquilamon nauwlettend in de gaten, maar deze deed niks anders dan rondjes vliegen. Wat was dat beest van plan? Normaal zou je toch vluchten of aanvallen? ''Nova Blast!'' Greymon viel opnieuw aan, dit keer om écht te raken. Hij dacht dat hij een patroon had gezien in de vlucht van de vogel, maar of deze werkelijk raak zou zijn....

[Ik moet zo weg, dus het is kort Ohnoes]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eye

avatar

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 25-10-10

Over je personage
Leeftijd: 2 jaar
Partner: Geen, zal ik vast ook nooit krijgen.
Status: Gewond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   vr okt 29, 2010 8:21 pm

“W-waar ben je mee bezig?”
Verbaasd keek Eye omhoog. Al kon ze haar gezicht niet zien door de wortels, ze wist zeker dat die stem van het meisje was. Ze wist niet of ze er blij mee moest zijn of niet. Blij, omdat ze dan minder kans liep aangevallen of vertrapt te worden. Maar niet blij, omdat de Aquilamon dan nooit zou weggaan. Eye sloot kort haar ogen. “Waarom val je die kleine Digimon lastig?” klonk het weer, maar nu zag de Viximon een gebalde vuist. Wat bedoelde ze? Dacht ze dat zij het doelwit van de Greymon was? Oh nee, dat was hopelijk niet zo. Eye wou tevoorschijn komen, zeggen dat alles in orde was, maar ze durfde niet onder de wortels vandaan te komen. Ze rilde zachtjes. De jongen leek verbaasd over de reactie van het meisje. Ook de Greymon zei iets, maar daar had Eye niet zo op gelet. Ze kroop voorzichtig onder de wortels vandaan, enkel om te kijken of de Aquilamon door de Nova Blast werd geraakt. Maar nee, dit was niet zo. “Nova Blast!” klonk het weer. De Aquilamon kraste schel. “Blast Rings!” kraste hij, waarna hij de aanval op de Nova Blast afvuurde. Door de aanval van de Aquilamon schoot de Nova Blast terug, tegen een boom aan. De boom begon langzaam maar zeker vlam te vatten. Dit maakte Eye ongerust. Ze wou meehelpen, maar digivolven zou niet lukken. Daar was ze nog lang niet klaar voor, vond ze. Haar zachte staart bewoog even heen en weer. Ze kreeg een idee. Ze schoot uit de boom, waarna ze de Greymon beklom. Vanaf de Greymon sprong ze op een nabijgelegen tak. Natuurlijk had de Aquilamon dit wel gezien. Hij wou haar immers vangen en opeten. Hij vloog naar de grond toe, waarna hij met een Grand Horn op de boom waar de Viximon op zat afvloog. Eye bleef echter rustig zitten, al kreeg ze een vreemd gevoel in haar buik. Stel dat ze te vroeg of te laat sprong? Ze zou het wel zien. Met die gedachte bewoog ze rustig haar staart.

Inmiddels was de Aquilamon al zeer dichtbij gekomen. Eye draaide zich naar de Greymon toe, waarna ze van de tak af sprong en op zijn kop belandde. De Aquilamon zag dit te laat, en knalde volop tegen de boom. Hij belandde op de grond, terwijl hij trachtte op te staan. Inmiddels was de Viximon al op de grond gaan staan en onder de wortels van haar boom gekropen. Ze rilde weer. Stel dat de Aquilamon zou opstaan en er weer voor zou zorgen dat hij de lucht in kwam? Dan zou al haar werk, waarin ze haar leven op het spel zette, voor niks zijn geweest. Ze gromde zachtjes naar de Aquilamon, waarna ze haar blik richting de brandende boom wendde. Een paar waterdigimon trachtten deze te blussen. Mooi, dan was die zorg in ieder geval weg. Haar staart schuurde tegen een wortel aan, maar daar trok ze zich niks van aan. Ze wendde haar blik naar de Aquilamon. En dat was maar goed ook. Zonder enige aankondiging of waarschuwing vuurde de Aquilamon zijn Blast Rings af, recht op de boom waar zij onder zat. Ze vluchtte zo snel ze kon. De aanval tilde de onderkant van de boom lichtjes op en duwde deze weg, waarna de boom met een klap op de grond belandde en in twee stukken brak. Nog nahijgend van de schrik keek Eye naar de Aquilamon met een geschrokken maar ook kwade blik. Waarom probeerde hij nou nog steeds haar aan te vallen? Was ze bijzonder ofzo? In dat geval wou Eye dat wel even weten. Ze wou namelijk niet dat anderen dingen van haar wisten waar ze zelf niks van af wist. Want dat zou betekenen dat ze bespioneerd werd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Satori

avatar

Aantal berichten : 14
Registratiedatum : 15-10-10
Leeftijd : 23

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   za okt 30, 2010 6:19 pm

''Eh?'' bracht de jongen uit op een toon alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Satori beet zachtjes op haar onderlip. ''Waar heb je... het over...?'' vroeg hij. Satori wil antwoorden, maar de jongen scheen haar alweer vergeten te zijn. ''Greymon, vergeet dat even, laten we dit eerst achter de rug hebben.'' De Greymon draaide zich om, naar een grote vogel in de lucht. Ah! Die vogel wilde vast die kleine Digimon helpen! ''Nova Blast!'' riep de Greymon, om vervolgens een gigantische vuurbal de lucht in te schieten. Hij viel die arme vogel ook al aan. Satori fronste. De Digimon had geluk gehad, en had de aanval kunnen ontwijken. Dit moest stoppen. Je kon niet zomaar iedereen in de wilde weg aanvallen. “Blast Rings!” kraste de vogel Digimon, waarna hij de aanval op de tweede Nova Blast afvuurde. De Nova Blast ketste af, en raakte vervolgens een boom. Al dat vechten… waar was het goed voor? “Sorry,” snoof Satori. Ze keek opzij naar haar Dorumon. “Dorumon..?” vroeg ze. De paarse Digimon knikte zelfverzekerd naar zijn temmer. Zonder dat ze iets had gezegd, begreep hij wat ze bedoelde.

Dorumon nam een flinke hap adem, zette zich af van de grond, en sprong naar de Greymon. “Dash Metal!” riep Dorumon. Er zat een groot verschil tussen Metal Cannon en Dash Metal. Metal Cannon had misschien meer kracht in een keer, maar Dash Metal kon afgevuurd worden terwijl Dorumon bewoog, en sneller achter elkaar. De ijzeren balletjes vlogen op volle snelheid naar de Greymon toe. Hij was sterker dan Dorumon, besefte Satori. Net zoals dat de Dorulumon sterker was geweest. Als Gabumon er niet was geweest in de Task Dessert, zouden ze hem ook niet hebben verslagen. Sterker nog, Dorumon zou dan op zijn gegaan in data, net als de twee kleine Digimon die bij de jongen waren geweest. Nee, deze twee Digimon mochten niet in Data opgaan. Dat verdienden ze niet.

Ze zag de kleine Digimon naar de grotere vogel Digimon toespringen. De gele Digimon was vast bang geworden door de Greymon, en zocht nu bescherming bij zijn vriend. Ja, dat moest het wel zijn. Satori klemde haar kaken op elkaar. Misschien had ze zich wel vergist toen ze in de Task Dessert was. Het waren niet de Digimon die anderen zomaar aanvielen. Nee, het waren de mensen die ervoor zorgden dat er onnodige gevechten kwamen. Mensen waren het die ervoor zorgden dat de Digimon tegenover elkaar kwamen te staan. Nee, zo wilde zij niet worden. Zelf kwam ze ook in beweging, en rende ze op Jake af.. Haar rechter elleboog trok naar achter, en haar lichaam draaide een halve slag, klaar om Jake een harde dreun te geven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 18-04-10
Leeftijd : 23
Woonplaats : Veldwezelt, België

Over je personage
Leeftijd: 14
Partner: o_O
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   zo okt 31, 2010 3:12 pm

“Dash Metal!” Greymon keek verbaasd achterom en zag dat de Dorumon HEM probeerde aan te vallen, in plaats van de Aquilamon. Behendig hield hij de aanval met zijn staart tegen, zodat hij niet de hele klap opving. Kwaad keek hij de Digimon aan. Waar was deze mee bezig? Hij was toch niet de vijand? Hij probeerde juist te helpen. Hij besloot de Dorumon even te negeren en zijn aandacht weer te richten op de Aquilamon. Hij had het liefst de hogere levels verslagen, zodat hij niet zoveel energie hoefde te gebruiken met Digivolven. Vlug laadde hij een nieuwe aanval op, maar merkte dat de Viximon zich in de buurt van de vogel-digimon bevond. Wat was ze van plan? Wilde ze zelfmoord plegen? Gelukkig niet. Ze heeft Greymon hiermee juist geholpen, hij moest het gewoon nog even afmaken.

''Kom op Greymon, je kunt het,'' sprak Jake aanmoedigend. Hij had geen idee waarom hij dit steeds, het was gewoon een gewoonte geworden. De jongen merkte op dat de Viximon hen wilde helpen. Alles goed en aardig, zolang ze zichzelf maar niet verwonde. Jake keek verbaasd achterom toen hij voetstappen hoorde. Het meisje dat tot nu toen stil was gebleven was in beweging gekomen en zag er niet al te blij uit. Hij schrok even toen hij zag dat ze haar arm naar achter bewoog. Het zag ernaar uit dat ze hem een mep wilde verkopen, al vroeg hij zich af waarom. Kwam het door de misverstand? Als hij daarom een klap kreeg vond hij het roekeloos. Als ze de situatie beter had ingeschat had ze gemerkt dat de Viximon de Aquilamon aanviel. Dan was het haar vast duidelijk geweest dat die vogel de vijand was. Hij zuchtte en nam en houding aan, alsof hij klaar was om een klap te krijgen. Kom maar op, dan is het ook zo weer voorbij.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eye

avatar

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 25-10-10

Over je personage
Leeftijd: 2 jaar
Partner: Geen, zal ik vast ook nooit krijgen.
Status: Gewond

BerichtOnderwerp: Re: Clueless   za nov 06, 2010 1:09 pm

Eye staarde met een droge blik naar de Dorumon die de Greymon aanviel, en het meisje dat de jongen sloeg. What the.. Vlug rende Eye naar de twee toe, maar werd tegengehouden door een brandende tak dat recht voor haar op de grond viel. Het vuur begon zich langzamerhand te verspreiden. Eye slikte even, onwetend wat ze nu moest doen. Ze dook in elkaar. Zo was ze ten dode opgeschreven, maar misschien was dat ook wel goed. Ze snoof even. Ze kon natuurlijk over de tak heen springen. Uit vrees dat ze dan verbrand werd aarzelde ze even, maar met een mooie sprong vloog ze toen over de tak heen. Ze keek naar de groep. Nog steeds vochten ze. Zag het meisje de Aquilamon dan niet? Deze stond kwaad op, waarna hij zijn vleugels kwaad spreidde. Eye’s oren hingen uit angst. Nee, dit mocht niet gebeuren. De Aquilamon kon alleen maar van deze situatie profiteren. Eye rende naar de Digimon toe. “Killing Stone!” riep ze, waarna ze sprong, in een steen veranderde, en een giftig gas vrijliet. Ze stootte tegen de kop van de Aquilamon aan, die verward rondkeek. Hij merkte de Viximon te laat op, dus had Eye genoeg tijd om weg te rennen. Aquilamon vergat het gas, ademde deze in, en raakte zo licht vergiftigd. Eye rilde. Wat had ze nou gedaan? Ze had opgemerkt en aangevallen kunnen worden door de Aquilamon, en dan was het voorbij. Tenzij haar data niet werd opgenomen. Ze ging in het holletje liggen dat eerst door allemaal wortels was omringd. Ze wist dat het holletje haar niet beschermde, maar toch voelde ze zich veilig in het holletje.

Weer viel de Aquilamon aan. Zijn Blast Rings waren echter niet op haar gericht. Nee, juist op de twee tamers. Eye slikte. Ze kreeg een witte gloed over haar hele lichaam, waarna haar hele vorm snel veranderde. Ook werd ze groter, veel groter dan een normale Viximon. Langzaam trok de gloed weg, die de typische vorm van een Renamon liet zien. Eye trachtte de aanval tegen te houden met een Diamond Storm, wat tot haar geluk lukte. De Aquilamon kraste kwaad. Dat had hij niet verwacht! Een Renamon was niet lekker, maar als hij haar genoeg zou aanvallen zou ze misschien degeneraten naar Viximon. Met zijn vleugel sloeg hij de Renamon tegen een nog rechtopstaande boom aan. Met een Power Paw slaagde Eye erin de vleugel weg te slaan en gedeeltelijk te verbranden. Als reactie hierop sloeg de Aquilamon wild met zijn vleugels, ervoor zorgend dat dikke takken van bomen af braken. De dikke takken vlogen ook op de groep af, maar Eye slaagde erin een paar met haar Diamond Storm af te remmen. De Renamon werd vervolgens door een tak geraakt. Ze gromde zachtjes. Stomme Aquilamon ook. Ze was gedigivolved, wou hij haar dan nog steeds opeten? Wat was zo bijzonder aan haar? De Renamon begon te rennen, waarna ze zich van de grond afzette om zo hoog de lucht in te komen. “Diamond Storm!” klonk haar stem vervolgens, waarna ze haar aanval op de Aquilamon richtte. Een paar scherven slaagden erin de Aguilamon te raken. Alsof het geen enkel probleem was landde Eye op haar achterpoten, haar blik strak op de Aquilamon gericht. Hoe konden ze ervoor zorgen dat hij wegging?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Clueless   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Clueless
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
DigiTime :: Server :: Chip Forest-
Ga naar: