DigiTime

Kruip in de huid van een Digimon of een temmer. Vecht samen zij aan zij met de slechte of de goede groep en overleef de gevaren. Speel samen met je vrienden of maak je eigen vijanden.
 
IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
Zoeken
 
 

Geef resultaten weer als:
 
Rechercher Geavanceerd zoeken
Laatste onderwerpen
» Digimon RPG
zo jan 26, 2014 11:02 am van solargirl123

» Lost in the woods...
za dec 01, 2012 6:43 pm van daan5252ah

» daan
di okt 16, 2012 12:14 pm van daan5252ah

» Lost..
di okt 16, 2012 12:11 pm van daan5252ah

» dragon tower
ma okt 15, 2012 11:40 am van daan5252ah

» Test
vr apr 27, 2012 7:51 pm van Saturn

» david's digital world dropping (eeste avontuur)
zo aug 28, 2011 6:44 pm van david

» david
zo aug 28, 2011 5:42 pm van Robin

» hoi mijn naam is etienne, maar mijn alias online is lord d578
zo aug 28, 2011 5:39 pm van Robin

Navigatie
 Portal
 Index
 Gebruikerslijst
 Profiel
 FAQ
 Zoeken
Forum
Affiliates
gratis forum

Deel | 
 

 Zonsondergang

Go down 
AuteurBericht
Ice

avatar

Aantal berichten : 7
Registratiedatum : 15-07-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In de struiken xD

Over je personage
Leeftijd: 21
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Zonsondergang   do jul 15, 2010 6:06 pm

Achter haar twee paarse oogbeschermers, lichtten twee rood gekleurde ogen op. Het was alweer een tijdje geleden dat Ice overdag rondliep. Nou ja, overdag… het was inmiddels al aan het schemeren. Vaagjes herinnerde ze zich dat ze er altijd van het genoten om naar de ondergaande zon te kijken. Juist dat was de reden dat ze nooit rond schemertijd rondliep. Alles wat haar ook maar een beetje deed denken aan haar vorige leven, probeerde ze te vermijden. Ice knipperde tegen het voor haar veel te felle licht. Het was eigenlijk belachelijk wat ze deed. Waarom zou ze niet naar de ondergaande zon kijken? Het bleef prachtig om er naar te kijken. Ze sloeg haar ogen neer, en slaakte een zachte zucht. Alhoewel ze de vorige avond nog had gegeten, begon ze langzaam weer honger te krijgen. Ze klemde haar kaken op elkaar. Ze zou moeten wachten tot morgen, punt uit. Ze wilde niet toegeven aan haar honger. Bovendien zou een dagje wachten haar niet doden. Het zou slechts haar humeur verpesten. En als ze er lang genoeg op oefende, zou zelfs dat hopelijk niet meer gebeuren. Niet dat ze daar veel aan had, aangezien ze tegenwoordig erg was gesteld op haar privacy. Steeds als er een mens in de buurt was, besloot ze om te vertrekken. Ze wilde niks met de mensen en hun vreemde bedoelingen te maken hebben.

Een krakend geluid klonk, niet ver uit de buurt van Ice. Ze haalde diep adem, in een poging de geur van het wezen op te snuiven. Een mens? Hoe kon het dat ze het niet eerder had gemerkt? Zenuwachtig likte ze met haar tong langs haar tandvlees. Zou ze wegrennen? Of… moest ze blijven staan? De geur van het mens was vermengt met een andere geur, wat haar deed twijfelen. Het mens had een Digimon? Geïrriteerd klemde ze haar kaken strak op elkaar. Dat ze mensen het liefst uit de weg ging, was een ding. Maar Digimon die mensen liefhadden, alsof ze bevriend waren? Alleen de gedachte al irriteerde haar. Mensen en Digimon konden domweg geen vrienden zijn. Altijd maakten de mensen rotzooi. En wie moesten dat weer opruimen? Juist, de Digimon. Ice ontspande haar kaken weer, en begon langzaam te lopen. Ze was niet van plan om weg te rennen. Nee, dan zou ze slechts een lafaard zijn die al bang was voor haar eigen schaduw. Ze was van plan om een hoger punt te zoeken, waar ze de zonsondergang beter kon zien. Wat het mens en de Digimon deden, zou haar een barst wezen. Zolang ze haar niet zouden volgen, was ze al blij.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Robin
Admin
avatar

Aantal berichten : 66
Registratiedatum : 17-04-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Maastricht

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: Gabe :D
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 6:32 pm

''Geef maar toe, we zijn verdwaald,'' sprak Robin zacht tegen Gabe. Een zuchtte ontsnapte uit haar keel, terwijl Gabe rondkeek. ''Ik begrijp het niet, ik ben hier nog nooit geweest. Ik snap niet hoe we hier terecht zijn gekomen. De Gabumon krabde even op zijn hoofd en liet zijn arm daarna langzaam weer zakken. Hij snoof even wat frisse lucht in en merkte dat hier nog een andere digimon was. De geur kwam hem niet al te bekend voor dus het moest wel een vreemde zijn. Gabe deed een paar passen naar voor en slikte even toen hij iets hoorde kraken. Met een ruk draaide hij zich om en zag dat Robin op een takje was gaan staan. ''Sorry,'' sprak ze vlug. Gabe knikte kort en draaide zich vlug weer om. Hij snoof nogmaals, maar merkte dat de geur steeds meer verdween. ''Waar gaan we eigenlijk heen?'' vroeg zijn temmer nieuwsgierig. De Gabumon gaf geen kick, in plaats daarvan bleef hij vooruit lopen. Uiteindelijk zag hij het wezen waar de geur van afkomstig was. Gabe slikte even, aangezien hij wist hoe die digimon overleefde. Een Sangloupmon was nou niet bepaald de vriend van ieder digimon en ook niet zo betrouwbaar. Robin keek de Gabumon kort aan. Vervolgens volgde ze zijn blik en zag daar een vreemd uitziende wolf weglopen. ''Wie is dat?'' vroeg ze hardop. ''Ken je dat wezen?'' Gabe schrok van de luide tekst die zijn partner sprak. ''Sst, dat is Sangloupmon. Die overleven door de informatie van digicores van digimon. Sangloupmon is een vampier digimon en tevens een champion,'' sprak de digimon. Het was bijna fluisteren, maar Robin kon hem nog net verstaan. Robin draaide zich om en liep richting de digimon. ''Waar ga je heen?'' vroeg Gabe geschrokken. ''Ik ga gedag zeggen, misschien kan die digimon ons wel helpen.'' Gabe snoof even, maar liep al gauw achter het meisje aan. Waarom moest zijn partner nou zo naïef zijn?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://digitime.forumactie.com
Ice

avatar

Aantal berichten : 7
Registratiedatum : 15-07-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In de struiken xD

Over je personage
Leeftijd: 21
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 6:54 pm

Vaagjes hoorde Ice achter zich twee stemmen, waarschijnlijk afkomstig van het mens en de Digimon. Schijnbaar waren ze aan het overleggen wat hun volgende stap was. Ice snoof geïrriteerd, en besloot wat meer vaart te maken. Omdat ze vrijwel nooit overdag rondliep, voelde ze zich bloot omdat elke Digimon haar nu kon zien. Ze zagen haar aankomen. Een minachtende grijns verscheen op haar gezicht toen een klein groepje Biyomon van haar wegvluchtte. Ze had achter ze aan kunnen gaan, als ze wilde. Zowel de Biyomon als zijzelf wisten dat ze hen met gemak in had kunnen halen. Nee, ze zou zich aan haar vaste eetpatroon houden. Eens in de drie dagen eten, en niet vaker. Het was vaak genoeg om in leven te blijven, dus wilde ze zich daar het liefst aan houden. Natuurlijk was het erg verleidelijk als er een onnozele Digimon voor haar stond, klaar om als prooi te dienen. Bij alleen het idee al likte Ice haar lippen af. Als ze de kans kreeg, jaagde ze op Unimon. Op de een of andere manier had ze een voorkeur ontwikkeld voor hun bloed, in combinatie met hun DigiCore. Heerlijk, vond ze.

Steeds luider wordende dreunen klonken van achter haar. Ice draaide haar kop naar achteren, om daar te zien dat het mens en de Digimon achter haar aankwamen. Het mens was zo te zien een vrouwtje, en de Digimon van een Gabumon. Haar lippen krulden lichtjes omhoog. Ze had nog nooit de kans gehad om een Gabumon te proeven. Hoe zouden die smaken? Ze draaide haar kop weer naar voren. Nee, nu was geen tijd om aan eten te denken. Drie dagen, dat had ze zichzelf beloofd. Punt uit. Ice stopte met lopen. Ze had een goede plek gevonden, waar ze een goed uitzicht had op de ondergaande zon. Ze kneep haar ogen tot spleetjes, en keek langs de zon zodat er geen witte vlekken voor haar ogen zouden komen. Ze vond haar zicht prima, en zou het alles behalve prettig vinden als het achteruit ging. Langzaam liet ze haar achterwerk zakken, zoekend naar een geschikte plek om te zitten. De laag staande zon verspreidde een zachte gloed, die de grond van Limit Valley rood kleurde. Het was niet zoals ze zich herinnerde. Nee, in haar herinnering was het… anders. Het voelde alsof er iets ontbrak. Haar gezicht vertrok lichtjes. Nee, dat had ze zich vast ingebeeld. Ze bleef in de richting van de zon kijken, de aanwezigheid van het mens en haar Digimon vergetend.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Robin
Admin
avatar

Aantal berichten : 66
Registratiedatum : 17-04-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Maastricht

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: Gabe :D
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 7:14 pm

De Sangloupmon draaide haar hoofd even om en krulde haar lippen even. Gabe zijn pas werd langzamer, hij had meteen door waar het wezen aan dacht. ''Misschien...'' Robin hoorde hem niet. Zij liep met hetzelfde tempo door. Hoe dichterbij ze kwamen hoe erger Gabe zich voelde. Zijn voorgevoel werd steeds erger, het zweet bark hem uit. Wat moest hij doen?
Inmiddels was de Sangloupmon al gaan zitten. Dat was niet al te best, dan waren ze sneller bij de Digimon. Gabe greep Robins arm vast en leunde naar achter, in de hoop haar terug te trekken en haar van gedachten te veranderen, maar met een vlotte beweging maakte ze zich van hem los. ''We kunnen toch ook iemand anders vragen?'' probeerde hij nog. Zijn temmer schudde haar hoofd. ''Wat als we niemand anders vinden. Wat is er nou zo erg? Het is toch niet zo dat ze mij kan leegzuigen?'' vroeg Robin. Gabe's uitdrukking veranderde. ''Het ligt nogal anders. Sangloupmon kunnen zich razendsnel bewegen en ik weet niet wat deze van plan is.'' Robin keek hem nadenkend aan. ''Als je zo bang bent blijf je maar op een afstandje staan, dan ga ik wel alleen.'' De Gabumon slikte nogmaals en zag hoe zijn temmer wegliep. Hij had haar willen toeschreeuwen dat ze veel te naïef was, dat ze een groot risico nam, maar hij bedacht zich en slikte zijn woorden in. Als het misliep zou hij moeten digivolven, maar misschien was de Sangloupmon wel sterker dan hem. Dan had hij een probleem.
''Hallo,'' begon Robin vriendelijk. Haar bekende glimlach verscheen op haar gezicht, terwijl ze wachtte op het wezen haar antwoordt.

(Flutpost x_x)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://digitime.forumactie.com
Ice

avatar

Aantal berichten : 7
Registratiedatum : 15-07-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In de struiken xD

Over je personage
Leeftijd: 21
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 7:52 pm

De stemmen van het mens en de Digimon irriteerden Ice. Waarom waren ze haar achterna gekomen? Elke verstandige Digimon ging haar uit de weg. Waarom zij dan niet?''Als je zo bang bent blijf je maar op een afstandje staan, dan ga ik wel alleen.'' Verstond ze nog net. Ice slaakte een zucht. Hoe naïef was dat mens wel niet? De Digimon wist blijkbaar wel beter, en scheen verstandig genoeg te zijn om op een afstandje van haar te blijven. ''Hallo,'' zei het mens. Haar stem klonk vrolijk, en had een vriendelijke ondertoon. Ice snoof geïrriteerd. Ze kon het mens niet zien door haar oogbeschermers heen, maar ze kon haar wel degelijk ruiken, en horen. Ze draaide haar kop naar het mens toe, en was verrast om de glimlach te zien. Ze klemde haar kaken op elkaar, en grijnsde haar tanden bloot. Ze had nog nooit eens mens geproefd. Ze hadden misschien geen Digicore, maar… het zou toch geen kwaad kunnen op ook eens wat vlees te eten? Met een hongerige blik in haar rode ogen staarde Ice het mens aan. Ze zou het mens snel aan kunnen vallen, om vervolgens de Gabumon als toetje te nemen. Het zou makkelijk zijn om te doen, omdat het mens niks had om zich mee te verdedigen. Ice keek kort naar de Gabumon, om haar ogen vervolgens neer te slaan. Nee. Ze kon het net zo makkelijk afhandelen door het mens snel af te wimpelen. Of wat nog makkelijker was, het mens intimideren zodat zij en haar Digimon samen weg zouden vluchten.

Ice opende haar ogen weer, en keek geïrriteerd naar het mens. “Gegroet, mens,” beantwoordde ze de begroeting. Haar blik schoot weer naar de Gabumon, voordat ze weer naar het mens keek. “Waarom zijn jij en de Digimon mij gevolgd?” snoof ze. Ze hield haar hoofd op een vragende manier scheef. Een donkere grijns bedekte haar gezicht. “Wilde je jezelf soms aanmelden als mijn maaltijd?” vroeg ze. Haar stem had een spottende ondertoon. Een lichte frons verscheen op haar voorhoofd. “Een Gabumon zou er misschien wel in gaan…” zei ze op een luchtige manier. De manier waarop ze sprak zat tussen serieus en niet-serieus in, waardoor je niet kon opmaken of ze meende wat ze zei of niet. Ze hoopte dat het mens zou terug krabbelen, en zich uit de voeten zou maken. Ice behoefte om alleen te zijn, en dat ging natuurlijk niet al te makkelijk als je werd achtervolgd door een mens en een Digimon. Nou ja, niet dat ze haar zouden kunnen volgen als ze weg zou vluchten, maar het ging om het idee…
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Robin
Admin
avatar

Aantal berichten : 66
Registratiedatum : 17-04-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Maastricht

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: Gabe :D
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 8:09 pm

“Gegroet, mens,” antwoordde ze terug. “Waarom zijn jij en de Digimon mij gevolgd?” Robin hoorde een snuifend geluid. Ze wilde antwoordt geven, maar de Digimon was haar voor. “Wilde je jezelf soms aanmelden als mijn maaltijd?” Het wezen klonk spottend. ''Nee, waarom zou ik dat doen,'' antwoordde Robin droog. “Een Gabumon zou er misschien wel in gaan…” De temmer balde even een vuist en wilde iets schreeuwen naar het wezen, maar het was beter dat niet te doen. Ze liet haar hand weer ontspannen, waarna ze het wezen aankeek. ''Laat Gabe hierbuiten. Ik ben gekomen om iets te vragen, maar blijkbaar wil je ons niet helpen,'' sprak ze. Robin probeerde kalm te zijn, maar in feite klopte haar hart als een gek. Het was inderdaad dom geweest om op het wezen af te lopen, maar zolang het wezen niks deed was ze veilig. Het domste dat je kon doen op dit moment is angst tonen. Het meisje ademde diep in via haar neus en liet de lucht ontsnappen via haar mond. Op die manier voelde ze zich al iets meer op haar gemak. Gabe, die op een afstandje toekeek, deed aarzelend wat passen naar voren. Hij had wel gehoord wat de Sangloupmon zei, maar ook hoe zijn temmer de situatie ondervond. Ze was dan wel naïef, maar ook wist ze hoe te handelen op momenten.

(omg, kortheid D=)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://digitime.forumactie.com
Ice

avatar

Aantal berichten : 7
Registratiedatum : 15-07-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In de struiken xD

Over je personage
Leeftijd: 21
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 8:26 pm

Het mens balde haar vuist, en leek boos te zijn door wat Ice had gezegd. Haar mondhoeken krulden omhoog tot een vermakelijke glimlach. ''Laat Gabe hierbuiten. Ik ben gekomen om iets te vragen, maar blijkbaar wil je ons niet helpen,'' zei het mens. Gabe… bedoelde ze daar de Gabumon mee? Kort keek Ice naar de Gabumon, die aarzelend een paar passen naar voren deed. Ice snoof minachtend. Dacht de Gabumon misschien dat ze veilig zouden zijn, alleen omdat ze hen nog niet aan had gevallen? Aan de aarzeling te zien, gokte Ice dat zelfs de Gabumon niet precies wist wat ze van plan was. Ice fronste lichtjes, alhoewel dat niet zichtbaar was door haar vacht heen. Als ze gewoon hun vraag zou beantwoorden, zouden ze dan weer vertrekken? Ze zou geen gedoe hebben, en het was makkelijk. “Wat wilde je me vragen, mens?” vroeg Ice. Met een nieuwsgierige blik keek ze het mens aan. Waarom waren ze haar gevolgd, alleen maar om iets te vragen? Er waren genoeg andere Digimon in Limit Valley. Tenzij ze natuurlijk iets over een Sangloupmon wilden weten. Nah, dat zou wel niet. Elke Digimon wilde het liefst bij Sangloupmon uit de buurt blijven, bang voor hun eigen leven. Ze hadden nog gelijk ook.

Ice keek weer naar de Gabumon. Ze snoof minachtend omdat hij nog steeds niet dichterbij genoeg was gekomen. Het mens scheen de Digimon te mogen. Maar waarom was de Digimon dan niet met haar meegelopen? Als ze werkelijk een zogenaamde band hadden, waarom ‘trotseerden’ ze dan niet samen de grote boze wolf? Ach ja, het zou wel weer. Ongeduldig keek Ice weg van zowel het mens als de Digimon. Ze begonnen haar steeds meer te irriteren. Niet alleen omdat ze haar waren gevolgd, maar ook omdat ze niet waren weg gegaan na haar dreigement. Het begon inmiddels steeds donkerder te worden, merkte Ice. Het zou nu nog maar een kwestie van tijd zijn voordat het mens en de Digimon weg zouden gaan. Niemand was gestoord genoeg om de nacht te willen doorbrengen met een bloedzuigende en DigiCores op etende Digimon, wel soms? Langzaam draaide Ice haar kop weer naar het mens en de Digimon, wachtend op wat de vraag was.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Robin
Admin
avatar

Aantal berichten : 66
Registratiedatum : 17-04-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Maastricht

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: Gabe :D
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 8:38 pm

“Wat wilde je me vragen, mens?” Robin keek de Sangloupmon verbaasd aan. Eerst dreigde ze en nu wilde ze helpen. Een vage wisseling van persoonlijkheid... Misschien wilde het wezen wel dat ze weg gingen. Dat was ook niet zo verbazingwekkend, aangezien het een vampier soort was. ''Euh, het klinkt misschien vaag...'' begon Robin. Ze nam een wat meer relaxte stand aan. ''Waar zijn we? Gabe en ik zijn hier nog nooit eerder geweest.'' Het klonk wel dom, om de weg te vragen aan een enge vreemde, maarja, als je niks anders wist...
Gabe zag dat Robin het wezen even in vertrouwen nam. Hij stond nu zelf achter Robin en keek het beest een beetje scheef aan. Ondanks het feit dat Robin haar iets mocht vragen, vond hij toch dat er iets niet klopte. Hij keek kort naar boven, naar Robin. Op dat moment voelde hij zich ietwat machteloos. Dat kwam waarschijnlijk doordat hij zich klein voelde en al helemaal met de Sangloupmon erbij. Toch was hij degene met kracht, wat eigenlijk wel droog was. Nadat hij weer uit zijn gedachten was geschud keek hij weer naar de Digimon. Hij liet niet merken dat hij angst had, of zelfs wilde aanvallen als dat nodig was, maar in feite was dat wel zo. Angst had hem achter zijn temmer gedreven en zijn gevoel had hem tot zijn minachting gedreven. Hij mocht dan wel asociaal bezig zijn nu, maar het was wel het veiligst.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://digitime.forumactie.com
Ice

avatar

Aantal berichten : 7
Registratiedatum : 15-07-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In de struiken xD

Over je personage
Leeftijd: 21
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 8:53 pm

''Euh, het klinkt misschien vaag...'' begon het mens. Met moeite onderdrukte Ice een grijns. Alles wat door een Digimon aan haar werd gevraagd klonk vaag. ''Waar zijn we? Gabe en ik zijn hier nog nooit eerder geweest.'' Vroeg ze. Ice slaakte een zucht. Wisten ze niet eens waar ze waren? Dat was wel erg triest… Kort schoot haar blik naar de Gabumon, die nu achter het mens stond. Had hij blijkbaar toch nog de moed in zich om voor een Sangloupmon te staan. “Dit is Limit Valley,” beantwoorde Ice haar vraag. Normaal kwam ze zelf maar weinig in Limit Valley. Sterker nog, ze was er nog nooit geweest toen ze nog een tammer had. Wat eigenlijk best vreemd was, aangezien Limit Valley niet eens zo’n verschrikkelijke plek was. Nou ja, als je een Champion Digimon was. De Digimon die er leefden waren van haar level en lager, en daardoor een makkelijke prooi, als ze dat wilde. Als Limit Valley genoeg te bieden had, zou ze misschien kunnen overwegen om haar territorium ervan te maken. Hmn, misschien moest ze eerst maar wat verder kijken. Er waren tenslotte geen Unimon in Limit Valley. Waar zouden die eigenlijk wel zitten? Misschien moest ze daar maar eens naar opzoek gaan…

“Als ik jullie was zou ik uit Limit Valley vertrekken voordat het donker is, of een goede schuilplek voor tijdens de nacht zoeken,” raadde Ice het mens en de Digimon aan. Ze spande haar achterpoten aan, en kwam langzaam omhoog. Terwijl ze zittend maar twee koppen groter was geweest dan het mens, was dat nu gestegen naar ongeveer vier koppen groter. Ze begon langzaam weg te lopen van de twee, na het besluit te hebben genomen dat ze niks meer met hun te maken had. Bij elke stap die ze zette, kon je de messen aan haar achterpoten een klikken geluid maken, doordat ze tegen elkaar aan sloegen. Welke kant zou ze eens opgaan? Limit Valley was redelijk groot, dus ze was niet beperkt in de kanten die ze op kon. Ze was niet van plan om te jagen, dus wat ging ze wel doen? Misschien kon ze een waterpoel zoeken, waar ze de modder uit haar pels kon wassen. En daarna misschien weer wat slapen, of zoiets. Een ding was ze zeker, ze was niet van plan om voortaan zomaar overdag rond te gaan lopen. Straks zou ze nog meer mensen tegen komen…
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Robin
Admin
avatar

Aantal berichten : 66
Registratiedatum : 17-04-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : Maastricht

Over je personage
Leeftijd: 15
Partner: Gabe :D
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   do jul 15, 2010 9:04 pm

“Dit is Limit Valley. Als ik jullie was zou ik uit Limit Valley vertrekken voordat het donker is, of een goede schuilplek voor tijdens de nacht zoeken,” sprak de Sangloupmon. Het wezen stond op en liep langzaam weg van de twee. Gabe's mond viel bijna open. Ze waren zojuist een Sangloupmon tegengekomen en ze hadden het overleefd. ''Dankjewel,'' zei Robin nog, maar het zou haar niet verbazen als de Digimon haar niet zou horen. Ze draaide zich om naar Gabe. ''Zo moeilijk was dat toch niet? Alhoewel ik wel geluk heb gehad, volgens mij,'' sprak ze grijnzend. Gabe snoof. ''Je hebt inderdaad geluk gehad, maar we kunnen maar beter het advies opvolgen. Dit is een onbekende plek en ik wil er niet achter komen wat er 's avonds gebeurd hier.'' Het meisje knikte en samen liepen ze de richting uit die ze hadden gevolgd hiernaartoe.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://digitime.forumactie.com
Ice

avatar

Aantal berichten : 7
Registratiedatum : 15-07-10
Leeftijd : 22
Woonplaats : In de struiken xD

Over je personage
Leeftijd: 21
Partner: -
Status: Gezond

BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   vr jul 16, 2010 5:22 pm

Met grote sprongen verwijderde Ice zich zo ver mogelijk van de twee mensen. Ze richtte haar blik strak voor zich uit, oppassend dat de messen aan haar poten niet ergens aan zouden blijven haken. Ze walgde van zichzelf. Een mens met een Digimon helpen… bah. Daar zou nooit iets goeds van kunnen komen. In kleine maar duidelijk flitsen zag ze de Digimon die ze voorbij ging. De Digimon voelde en zagen iets haastig voor bij komen, maar Ice gaf ze geen kans om te zien wie ze had gepasseerd. Ze had mensen al veracht sinds ze herinnerde, dus waarom gedroeg ze zich nu plotseling anders? De voor laatste keer dat ze een mens was tegengekomen met een Digimon, had ze die met gemak weggejaagd. De Digimon had zijn mens nog geprobeerd te beschermen, maar had daarin gefaald. Als de Digimon niet zo afhankelijk was geweest van het mens, zou hij misschien nog een kans hebben gehad om op tijd weg te komen. Hij had in ieder geval wel lekker gesmaakt… Ice likte met haar tong langs haar tandvlees, en dacht terug aan de smaak die zijn bloed had gehad samen met zijn DigiCore. Heerlijk zoet, omdat hij zogenaamd geen slechte daden beging met een mens aan zijn zijde. Ice grinnikte zachtjes, en onderdrukte de neiging om terug te rennen, om te proeven hoe de Gabumon zou smaken.

Langzaam stopte ze met rennen, tot ze weer een snelheid had waarbij normale Digimon haar nog zouden kunnen zien. Ze had een enorme blunder begaan, besefte ze. Ze had het mens niet moeten helpen. Ze had haar of moeten aanvallen, of de rug toe moeten keren. Waarom had ze geen van beide dingen gedaan? Was het omdat het mens minder angst had getoond dan de meeste Digimon? Het was mogelijk. Ze zou ze zoiezo niet hebben aangevallen, omdat ze er niet op zat te wachten dat haar dorst naar bloed van andere Digimon uit de hand zou lopen. Zo lang ze de dorst onder controle had, had ze zichzelf onder controle. Bovendien was de smaak bij haar lekkerder als ze een tijdje niks ervan had geproefd. Ice snoof, en kwam tot stilstand. Maar wat zou ze de volgende keer zien als een mens haar naderde? Zou ze dan weer zo soft worden? Ze hoopte van harte dat dit niet het geval zou zijn. Weglopen, of de Digimon die bij het mens was aanvallen. Dat leek nog redelijk te klinken ook. Een tevreden grijns bedekte haar gezicht.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Zonsondergang   

Terug naar boven Go down
 
Zonsondergang
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
DigiTime :: Server :: Limit Valley-
Ga naar: